16 ZASAD PROMOCJI NAUKI

Jak wygląda Przedsiębiorstwo Samokształcące się; przedsiębiorstwo, w którym bierz się pod uwagę psychikę pracowników? Często słyszeliśmy to pytanie od wielu osób. Zadawaliśmy te pytania wielokrotnie sobie, próbując określić warunki potrzebne do stworzenia i utrzymania Przedsiębiorstwa Uczącego się. Stopniowo zaczął się zarysowywać się zbiór zasad leżących u podstaw tezy naszej książki. Zasady te, kiedy już zostaną zaakceptowane przez kadry kierownicze przedsiębiorstwa, naturalną koleją rzeczy stają się częścią systemu wartości pozostałych pracowników, aż wreszcie następuje wchłonięcie w strukturę przedsiębiorstwa.

Celem poniższej prezentacji 16-u zasad nie jest bynajmniej zachęcenie Państwa do natychmiastowej aprobaty naszych propozycji. Nie spodziewamy się również , że dostrzegą Państwo potrzebę zastosowania tych zasad w swoich przedsiębiorstwach zaraz po przeczytaniu niniejszego ustępu. Może się bowiem okazać, że z początku uznają Państwo proponowane przez nas zmiany za niepotrzebne i niepożądane.

W miarę jednak odkrywania przez Państwo 10-etapów dojdą Państwo do wniosku, że zasady nasze stanowią uzasadniony i logiczny zaczątek zmian w podstawach i zachowaniu, które pojawią się równocześnie z powstawaniem Przedsiębiorstwa Uczącego się.

1.Przygotuj wszystkich pracowników do pracy nad sobą. Nauka w szkole była często przyczyną wyuczonej bezradności Przedsiębiorstwa, a zwłaszcza firmy produkcyjne, odniosą wyraźne korzyści odwracając tę negatywną tendencję. Należy zatem zachęcić ludzi do pomagania sobie samym, a także innym pracownikom, w nauce. Zaprocentuje to stałym wzrostem kondycji przedsiębiorstwa.

2.Traktuj błędy jako etapy procesu uczenia się i niezbędne czynniki rozwoju firmy .Błędy były nierzadko przyczynkiem do największych odkryć w dziejach świata. Na dopuszczalnym poziomie błędów możliwe jest osiąganie sukcesów w przedsiębiorstwie. Błędy dowodzą istnienia nowych możliwości dla pracownika. Jedną z takich możliwości jest nauka odpowiedzialności za własne błędy i nie powtarzanie ich w przyszłości.

3.Zaobserwuj czy pracownicy wyrażają chęć do przeprowadzania zmian różnego rodzaju struktur i systemów panujących w przed. Proces ten dotyczy wzrostu, ponieważ nie można wyobrazić sobie wzrostu bez ciągłego przeprowadzania zmian. Stare nawyki muszą zostać wykorzenione, a nowe zwyczaje wypróbowane . Wszystkie bowiem struktury i systemy mają spełnić praktyczne wymagania ludzi. Jeśli więc wymagania ulegają zmianom, trzeba także wypracować nowe struktury i systemy.

4.Nauka jako proces emocjonalny, wpływa wysoce na kulturę zachowań grupowych. Ponieważ rośnie poczucie własnej wartości u pracowników uczących się, wzrasta również ich morale i przywiązanie do przedsiębiorstwa.

5.Spróbuj docenić sam proces uczenia się, nie tylko jego rezultaty. Kiedy pracownicy na nowo odkrywają w sobie zdolnych uczniów, dostrzegą odradzające się możliwości odkrywania i uczenia się. Samo więc uczenie się, nie jego efekty, jest ważne, ponieważ nigdy nie możemy przewidzieć jakie jeszcze nowe praktyczne umiejętności uda nam się zdobyć.

6.Traktuj wszystkich uczących się jednakowo. Hierarchie nikomu się nie podobają. Wiadomo, że uczniowie różnią się zakresem zdobytej wiedzy i tempem opanowywania zdobytych umiejętności. Nie oznacza to jednak, że mają oni być traktowani ich nowe doświadczenia jako wyjątkowe i wartościowe.

7.Dopilnuj, żeby poziom wymiany myśli i energii ciągle wzrastał. Gdziekolwiek spotka się dwóch ludzi może dojść pomiędzy nimi do wymiany informacji, a więc także zachodzi proces uczenia się. Jeśli doprowadzi się do pełnego rozwoju kultury uczenia się, Jeśli dochodzi do pełnego rozwoju kultury uczenia się, wymiana myśli i energii będzie miała miejsce zawsze.

8.Zachęcaj i ucz pracowników indywidualnego trybu porządkowania wiadomości i staraj się nie wyręczać ich w tej czynności. Łatwość zdobywania informacji i ich przystępność sprzyja atmosferze efektywnej nauki. Doświadczony nauczyciel powinien nauczać danego przedmiotu/umiejętności i dawać wskazówki dotyczące samego procesu uczenia się.

9.Ucz samooceny. Kiedy zaczniemy odbierać samych siebie w bardziej realistycznych kategoriach, łatwiej przyjdzie nam pokierować własną nauką, a później polepszać wyniki w pracy.

10.Zdaj sobie sprawę i uważaj za cel najwyższy uwolnienie potencjału inteligencji we wszystkich jej przejawach. Każde działanie, zmierzające do wykorzystania zasobów inteligencji drzemiących w naszej załodze, stwarza dla tej ostatniej nowe szanse. W tłumaczeniu czyjejkolwiek inteligencji jest tyle sensu, co w niszczeniu Ziemi.

11.Spróbuj wykorzystać sposoby uczenia się innych, żeby osiągnąć jeszcze lepsze wyniki w nauce. Korzyści uczenia się z drugą osobą polegają na tym, że możesz dzięki zrozumieniu jak uczy się ta osoba, uaktywnić własny proces uczenia się.

12.Zachęcaj pracowników, żeby odkryli na czym polega ich styl uczenia się i myślenia, i żeby dzielili się z innymi swoimi spostrzeżeniami na ten temat. Dzielenie się z innymi własnym stylem uczenia się i uczenie się innych stylów sprzyja nawiązywaniu komunikacji między ludźmi.

13.Staraj się kultywować wszystkie umiejętności każdego pracownika. Przekonuj ludzi, że nie ma rzeczy niedostępnych dla nich. Nie da się przewidzieć czy informacja lub umiejętność w danej dziedzinie nie okaże się przydatna w innych okolicznościach.

14.Spróbuj zrozumieć, że jeśli chcesz, żeby zdobyta przez ciebie wiedza/umiejętność łatwo dawała się wykorzystać w praktyce, musi ona być logiczna, zawierać pierwiastki moralne i cieszyć. Można powiedzieć, że proces uczenia się polega na połączeniu i zaakceptowaniu wszystkich wartości jakie utożsamia w.w proces zakładając, że są one zbieżne z wartościami ogólnoludzkimi.

15.Rozwijaj dany temat lub zagadnienie, opierając się na znanych technikach tzn. dialogu i dyskusji. Proces uczenia się ma miejsce w atmosferze nieformalnych rozmów i życzliwej wymiany poglądów, a Krzewienie takiej atmosfery powinno stanowić stały element kultury.

16.Przestrzegaj zasady: Wszystko jest poddawane wtórnemu rozpatrzeniu i zbadaniu. Nie ma tematów tabu, a materiał, którym dysponujemy, powinien być przedmiotem dyskusji w świetle nowych danych.

Na podstawie: „Przedsiębiorstwo doskonałe” Petera Kline`a i Bernarda Sauders`a