AUTORYTET I SIŁA

Chociaż zachowania są krytykowane w sensie zrozumienia i wykonywania funkcji przywódczych to autorytet i siła stanowią ważną miarę tych zachowań.

Jednostki osiągają stanowiska, które są tworzone jako role lub funkcje przywódcze z różnorodnych powodów np.:

    a) pracownik może być postrzegany przez zwierzchników i kolegów jako osoba
        posiadająca zdolności przywódcze

    b) pracownik może posiadać wrodzony dar przewodzenia

    c) przyjmuje rolę ponieważ nikt inny nie jest osiągalny lub dobry do objęcia funkcji

    d) jako jednostka która używa siły ekonomicznej i fizycznej do osiągnięcia roli
        przywódczej.

Proces dzięki któremu „lider” osiąga autorytet i siłę znacznie zmienia się, uzależniając się ponownie od wymaganych wzorców zachowań przywódczych. Zachowanie uważane za normalne w ulicznym gangu, może być nieakceptowane w klubie miejskim.

Lider przekazuje siłę i autorytet potrzebny do przejęcia obowiązków „w większym wymiarze psychologicznym” niż inni członkowie zespołu, organizacji czy też społeczności, z powodu:

1. Osobistych postaw dążenia do autorytetu, które warunkowane są przez życiowe doświadczenie kształtowane w dzieciństwie przez rodziców, a w późniejszym życiu przez ludzi mających silny wpływ na przyszłego przywódcę. Osoby, które kształtują życie dziecka zwykle są bardzo dobrze rozwinięte psychicznie i fizycznie.

2. Indywidualnych potrzeb ochrony. Niektórzy wolą liderów, którzy są psychologicznie bardziej sprawni niż oni sami. Tacy ludzie chcą protekcji lub boją się brania odpowiedzialności na siebie. Jednak ważne z punktu widzenia psychologii jest to jak lider jest postrzegany. Im bardziej postrzegana jest jego rola przywódcza tym wyższy jest jego potencjalny status.

Psychologicznie bardziej dojrzały lider napotyka na różne rodzaje reakcje grupy.

1. Uzależnienie się.

Członkowie grupy okazują uległość i uzależnienie.

2. Przeciwdziałanie uzależnianiu się.

Członkowie zespołu opierają się uzależnieniu na dwa sposoby:

a) przeciwstawiają się osobiście

b) przeciwstawianie się zorganizowane

Reakcje uzależniania się są związane potrzebą opieki. Przeciwdziałanie takiemu uzależnieniu może łączyć się z nieprawidłowym postrzeganiem lidera, trudniejszymi zadaniami lub osobistym dążeniem do autorytetu.

Wiele grup i organizacji posiada oba rodzaje ludzi. grupa może zmienić się z uzależnionej na przeciwdziałającą uzależnianiu się. Obie reakcje mogą zachodzić w wielu osobach i stanowić tym rodzaj sprzecznych uczuć względem siły i autorytetu lidera...

3. Uzależnienie wewnętrzne.

Jeśli problem autorytetu został rozwiązany pracownicy mogą postrzegać lidera w bardziej realnym świetle. (wymiarze psychologicznym).

Jeśli ta różnica między liderem a podwładnym jest minimalna prawdopodobnie wzrośnie wzajemny respekt.

Osoba przechodzi uzależnienie wewnętrzne w relacji z liderem i większością pracowników; wówczas proces demokratyzacji rozwija się.

Podsumowanie

1. Opisy przywództwa są bogate, nie ma jednak wyraźnej umowy w definiowaniu.

2. Kierowanie zachowaniami funkcjonalnymi i niefunkcjonalnymi odgrywa znaczną rolę w zdobywaniu autorytetu, siły i wydajności przywództwa.