PRZYWÓDZTWO TRADYCYJNE A PRZYWÓDZTWO SKUPIAJĄCE SIĘ NA GRUPIE

W tradycyjnym spojrzeniu na przywództwo lider powinien posiadać "inicjatywę i siłę w kierowaniu, prowadzeniu, instruowaniu i kontrolowaniu tych, którymi przewodzi". To określenie roli lidera prowadzi do następujących wskazówek:

1) Lider powinien skupiać się na zadaniach ignorując przy tym osobiste uczucia i stosunki.

2) Lider powinien domagać się opinii i osiągać porozumienia, ale nigdy nie rezygnować z prawa do ostatecznego wyboru.

3) Lider powinien przez cały czas kontrolować dyskusję grupy oraz powinien grzecznie ale stanowczo powstrzymywać niszczące działania i dyskusje nie związane z tematem.

4) Lider powinien zniechęcać członków zespołu do okazywania ich uczuć, powinien za to zachęcać do utrzymania racjonalnej i logicznej dyskusji bez emocjonalnej wybuchowości.

5) Lider powinien chronić się przed zagrożeniem jego silnej pozycji w grupie a także powinien walczyć, żeby umocnić swój autorytet.

Taki rodzaj grupy przywódczej powoduje pewne korzystne wyniki: spotkania maja swój porządek, dyskusja jest podejmowana ale członkowie zespołu staja się apatyczni i urażani. Prowadzi to do obniżenia potencjalnego udziału oraz redukcji w poziomie decyzji. Obniża się również akceptacja decyzji przez zespół - szczególnie gdy czuje, że jest manipulowany i nie ma wpływu na przebieg dyskusji.

Dużo lepsze wyniki mogą być osiągnięte dzięki korzystaniu z przywództwa skupiającego się na zespole podczas spotkania. nawiązując do obrazu przywództwa, grupa jako całość musi rozdzielić odpowiedzialność za swoja efektywność. Funkcje utrzymania grupy rozważane są jako ważne tak samo, jak funkcje skierowane na zadania, ponieważ odczucie i wzajemne oddziaływanie zupełnie oddziałują na proces podejmowania decyzji i rozwiązywanie problemów. Osiągnięcia obydwu rodzajów funkcji powinny być rozdzielane między członków zespołu, a to z tego powodu, że jedna osoba nie może być odpowiedzialna za wszystkie procesy, problemy i potrzeby grupy.

Dzieląc ta odpowiedzialność pomiędzy członków zespołu, będziemy wywoływać w nich zadowolenie z grupy jako całości.

Poniższe wskazówki są pokonywane poprzez przywództwo skupiające się na grupie:

1) Lider powinien uważnie słuchać i obserwować gesty tak, aby był świadomy potrzeb, odczuć, wzajemnych oddziaływań i konfliktów członków zespołu. Postępując tak lider powinien oceniać grupę jako współpracującą ze sobą jednostkę lub system, ale nie powinien oceniać go jako zbiór jednostek.

2) W swojej roli lider powinien spełniać funkcje taka jak: konsultant, nauczyciel, pomocnik, a nie jako dyrektor czy menadżer grupy.

3) Lider powinien kształtować odpowiednie zachowania przywódcze i zachęcać do uczenia się tych zachowań poprzez naśladowanie.

4) Lider powinien zaprowadzać klimat aprobaty, okazywania uczuć zarówno dobrych jak pomysłów.

5) Lider powinien zachęcać grupę do zajmowania się jakimkolwiek podtrzymaniem potrzeb i procesów decyzyjnych wewnątrz kontekstu regularnego spotkania się grupy. Lider nie powinien próbować poruszać się zbyt szybko w zachęcaniu grupy do samorozwoju.

6) Lider powinien zrezygnować z kontroli i pozwolić grupie podejmować ostateczny wybór we wszystkich właściwych rodzajach decyzji.