WYMIARY PRZYWÓDZTWA

Badania przywództwa mają długą i często kłopotliwą historię. Wcześniejsze definicje opisujące przywództwo były w dużym stopniu oparte o kryteria, dzięki którym liderzy i ich zachowania mogły być identyfikowane. Takie definiowanie nie spełniło jednak swojej roli.
Było jednak kilka definicji, które uniwersalnie identyfikowały wywiązywanie się z postępowań przywódczych.
Cechy liderów i definicja opisująca przywództwo są uzależnione od sytuacji. Dlatego też analizy zachowań przywódczych w wielu okresach koncentrowały się na sprawdzaniu ich w wielu różnych sytuacjach.

Według Stotgill'a przywództwo można określić jako:

Każde pojedyncze lub wszystkie znaczenia mogą być stosowane w szczególnych przypadkach.

Przywództwo to określona rola, która prowadzi do osiągnięcia celu, zawiera interakcje oraz wpływy i zwykle wnika w niektóre formy zmieniania struktur lub zachowania grupy, organizacji czy społeczności.

Siła osobowości i nakłaniania, perswazji, są krytykowanymi zmiennymi w efektywności liderów i przywództwa a i ich względny wpływ zależny od czasu i sytuacji.

Inne zmienne wartości przywództwa są skierowane bezpośrednio do zachowań działań w grupowych sytuacjach. Mogą być klasyfikowane jako definicje funkcjonalne lub role przywódcze. Każdy kto osiągnął te funkcje spełnia role przywódcze, bez względu na jego formalny status w grupie.

Funkcjonalne wymiary przywódcze.

Dwa zestawy określane jako krytyczne:

1). zadania funkcji, które muszą być wykonywane dla racjonalnego wyboru i osiągnięcia celów.
2). podtrzymywanie funkcji, które łączy się z satysfakcją emocjonalną wymaganą do rozwoju i utrzymania pozycji grupy, organizacji czy społeczności.

Zadania funkcyjne.

1). Inicjowanie działań
    - proponowanie rozwiązań; podsumowanie nowych pomysłów; dostarczanie nowych definicji problemu.
    - nowa organizacja

2. szukanie informacji
    - pytania o dokładność sugestii, prośby o nowe informacje lub fakty

3. Dostarczanie informacji
    - przekazywania faktu, ilustrowanie problemu na podstawie czyjegoś doświadczenia

4. Opiniowanie
    - wypowiadanie opinii, okazywanie wiary w czyjeś propozycje - szczególnie gdy chodzi o jej wartość

5. Opracowywania informacji
    - przejrzystość informacji dzięki przykładom i rozwijaniu znaczeń, próby przewidywania realizacji zadań

6. Koordynowanie
    - przekazywanie relacji pomiędzy różnymi pomysłami i propozycjami

7. Podsumowanie
- współdziałanie spokrewnionych pomysłów lub propozycji formułowanie w sposób bardziej zrozumiały sugestii po tym, jak grupa przedyskutuje je

8. Kontrolowanie
    - sprawdzanie praktyczności i przydatności pomysłów
    - ocena możliwych rozwiązań

9. Stosowanie
    - przedkładanie decyzji lub osiągnięć grupy do porównania ze standardami grupy, mierzenie osiągnięć za cele

10. Diagnozowanie
    - determinowanie źródeł różnic
    - utrzymywanie obowiązków

1. Zachowanie
    - okazywanie przyjaźni, sympatii, chwalenia pomysłów innych; akceptacja współdziałania innych

2. Dawanie możliwości
    - próby stworzenia możliwości innym członkom na włożenie swojego udziału w grupie
    - sugerowanie ograniczeń mówienia do wszystkich tak aby każdy miał szansę być słyszany

3. Układanie standardów
    - wyróżnianie wzorców grupy w celu oceny jej decyzji unikania decyzji kolidujących ze wzorcami grupy

4. Następstwa
    - dążenie do podejmowania decyzji, nieco pozytywniejsze akceptowania pomysłów innych

5. Wyrażanie uczuć grupy
    - opisywanie reakcji grupy na pomysłu i rozwiązania

6. Harmonizowanie
    - pośredniczenie godzenie różnic w punktach widzenia tworzenia kompromisowych rozwiązań

7. Redukowanie napięcia
    - odsuwanie negatywnych odczuć przez żartowanie lub łagodzenie sporu

Zachowania niefunkcjonalne

Niektórzy uczestnicy w grupach regularnie określają osiągnięcia.

Większość zachowań niefunkcjonalnych to:

1. Agresja
    - praca dla kariery; krytyka i osądzania innych; okazywanie wrogości w stosunku do grupy lub niektórych jej pracowników

2. Blokowanie
    - przeszkadzanie w rozwoju grupy poprzez prztaczanie doświadczeń nie wiążących się z problemem, zbyt duży nacisk; odrzucanie pomysłów bez ich przemyślenia

3. Samouznawanie
    - używanie grupy jako osobistych uczuć lub punktów widzenia
    - bark orientacji w grupie

4. Współzawodnictwo
    - rywalizacja w tworzeniu pomysłów; granie wielu ról

5. Szukanie sympatii
    - próby namawiania innych do okazywania współczucia pechowcom i osobom z problemami

6. Szukanie uznania
    - zwracanie na siebie uwagi poprzez głośne i nadmierne mówienie

7. Specjalna ochrona
    - wprowadzanie lub utrzymywanie propozycji związanych z czyimiś sprawami lub filozofiami

8. Przeszkadzanie
    - błaznowanie, dowcipkowanie, naśladowanie, przerywanie pracy grupy

9. Wycofywanie się
    - działanie obojętne i pasywne, nadmierna formalność, sny na jawie, szczególnie przeskakiwanie z tematu na temat.

Zachowania funcyjne i niefunkcyjne pojawiają się w układach, gdzie przywództwo znajduje się poza badaniami i może zostać uznane poprzez obserwację grupy, organizacji i społeczności.