TWORZENIE WSPÓLNYCH WIZJI - fragment

CZYM JEST WIZJA

W ostatnich latach środki masowego przekazu szeroko relacjonowały osiągnięcia liderów mających swoje własne wizje. Niemal każdego dnia prasa rozpisuje się o potrzebie liderów z wizją w rządzie, systemie edukacji, systemie opieki zdrowotnej czy też biznesie.

Wielu menedżerów uznaje potrzebę posiadania wizji, ale nie rozumieją oni istoty wizji. W efekcie menedżerzy skupiają się raczej na formułowaniu stwierdzeń dotyczących wizji zamiast na jej doświadczaniu. Nie wystarczy tylko uznawać potrzebę posiadania wizji. Menedżerzy powinni lepiej rozumieć naturę wizji oraz to, co te wizje wzmacnia i podtrzymuje.

Niektórzy uważają, że wizja jest jedynie marzeniem, u-cieczką od rzeczywistości, pobożnym życzeniem, naiwnym idealizmem czy też zwykłym, bezużytecznym fantazjowaniem. Niektórzy twierdzą, że istotne wizje mają tylko prorocy religijni, wynalazcy, jasnowidzowie czy charyzmatyczni przywódcy polityczni i liderzy przedsiębiorstw.

Wierzę, że ludzie doświadczają wizji na różne sposoby. Jedni słyszą ją jako dźwięki, niektórzy czują ją, wielu doświadcza jej w postaci obrazów myślowych, a jeszcze inni odczuwają ją intuicyjnie. W mojej pracy z przedsiębiorstwami zaobserwowałam, że najczęściej wizji doświadcza się i mówi się o nich jako o obrazach myśl owych.

Wizje są potężnymi obrazami myślowymi tego, co pragniemy stworzyć w przyszłości. Są odbiciem tego, na czym najbardziej nam zależy i harmonizują one z naszymi wartościami i poczuciem celu.
Wizje są wytworem wspólnej pracy umysłu i serca. Przy takim założeniu wizje są czym więcej niż tylko obrazami myślowymi, a tworzenie wizji jest czym więcej niż tylko procesem umysłowym.

Wizje maja swoje korzenie w rzeczywistości, ale skupiają się one na przyszłości. Wizje pozwalają szukać możliwości. Są one upragnione przez nas rzeczywistością. I chociaż wizja wytycza nam przyszłość, to jednak doświadcza się jej w teraźniejszości.

Napięcie, jakie odczuwamy porównując obraz myślowy upragnionej przyszłości z rzeczywistością obecną, jest napędem do realizowania wizji. Wizje, które mają moc, nigdy nie będą ucieczką od rzeczywistości. Przy braku stałej świadomości obecnej rzeczywistości wizje tracą swoją moc.

Proces tworzenia wizji wytwarza swego rodzaju pole magnetyczne z przyciąganiem w kierunku od stanu obecnego do stanu wytworzonego przez wizję. Magnetyzm wizji generowany jest przez integrację poczucia celu z wartościami poszczególnych osób i całej firmy oraz przez oddziaływanie na środowisko fizyczne, społeczne, zawodowe i polityczne.

Wizje są naszym najgłębszym wyrazem tego, co pragniemy stworzyć. Ponaglają i stanowią nadrzędne dla nas ramy, które pomagają nam w podejmowaniu decyzji — decyzji, które przekształcą nasze wizje w rzeczywistość.

Wspólna wizja łączy ludzi. Jednoczy i stanowi ogniwo łączące między różnymi ludźmi i ich działaniami. Wspólne wizje są wyrazem tego, co ludzi łączy, co obrali sobie za cel w danej społeczności. Ludzie posiadający wspólną wizję działają z większą odpowiedzialnością, to przeważnie oni rzucają wyzwanie utartym konwencjom.

Każda grupa ludzi jest w stanie stworzyć wspólną wizję. Każde wyzwanie może być przedmiotem wizji. Wspólną wizję ma swoje zastosowanie wszędzie tam, gdzie istnieje potrzeba zmian. Jeśli takiej wspólnej wizji nie ma, oznacza to, że przyciąganie magnetyczne status quo nie pozwala na rozwój nowych sposobów myślenia i działania.

Jestem przekonana, że każdy posiada zdolność tworzenia wizji. Uważam, że to tylko powszechne mity na temat wizji oraz tradycyjne wzory myślenia nie pozwalają ludziom na uaktywnienie ich wrodzonej zdolności do tworzenia wizji. W ostatnich latach znacznie wzrosła liczba opracowań na temat znaczenia wizji dla zarządzania, wprowadzania zmian, strategii, osiągania sukcesu i wcielania innowacji. Smutną prawdą natomiast jest fakt, iż niemal w ogóle nie podają one przykładów firm, które w proces tworzenia wizji włączyłyby na szeroką skalę swoich pracowników. Wyjątek stanowi tu jedynie Hydro Aluminium Karmey Fabrikker (KF), firma, która podjęła prawdziwie pionierski wysiłek.

Książka ta jest historią mojego doświadczenia z zastosowaniem wspólnej wizji jako metody ożywiania przedsiębiorstwa. Jest to historia mojej dwuletniej pracy jako konsultant w KR 

powrót