-
Atmosfera jest nieformalna i rozluźniona, bez oczywistych spięć. Ludzie są zaangażowani i nie wykazują oznak nudy.
-
Dochodzi do licznych dyskusji i każdy bierze w nich udział. Dysputa skupia się wokół tematu. Jeśli schodzi na boczne tory, ktoś przywraca jej pierwotny kierunek.
-
Zadanie zespołu jest zrozumiałe i akceptowane przez wszystkich członków. Dyskutuje się
o celach zadania aż do momentu, gdy zostaną sformułowane, aby członkowie zespołu mogli się im poświęcić.
-
Członkowie słuchają siebie nawzajem! Dyskusja nie przeskakuje z
jednej myśli na drugą, z nią nie związaną. Każdemu pomysłowi daje się posłuch.
-
Zespół dobrze się czuje w obliczu niezgody i nie unika konfliktów tylko po to, żeby panował spokój. Spory nie są tłumione ani gaszone przedwczesnym działaniem, nie tyranizuje się też mniejszości. Konflikty rozwiązuje się za pomocą dyskusji.
-
Decyzje podejmuje się drogą konsensusu, jeśli jasne jest, że każdy generalnie się zgadza i wyraża chęć kontynuowania pracy.
-
Krytyka pojawia się często, jest szczera i stosunkowo łagodna. Nie ma osobistych ataków, ani jawnych ani skrytych. Krytyka jest konstruktywna i nakierowana na usuwanie przeszkód, w obliczu których stanęła grupa.
-
Ludziom wolno wyrażać uczucia i pomysły dotyczące problemów w zespole.
-
Gdy podejmowane jest działanie, wyznacza się i przyjmuje jasne zadanie.
-
Lider nie dominuje ani też grupa służalczo mu nie ulega. Na bazie wiedzy i doświadczenia różni członkowie zespołu zachowują się jak zaradni i pomysłowi liderzy, nie walczą o władzę. Problemem jest nie to, kto rządzi w zespole, lecz to, w jaki sposób wykonać przyjęte zadanie.
-
Zespół zdaje sobie sprawę, jak działa i sprawdza, czy robi to dobrze.